12 Aralık 2013 Perşembe

3. ayımız

Pazartesi günü 3. ayımızı doldurduk. Emir'de ciddi değişimler var; artık daha fazla ağlamadan zaman geçirebiliyor, dönmeye çalışıyor, adım atmaya bayılıyor (tabi ki kollarının altında tutup ayaklarına yük vermiyoruz), daha kolay uykuya dalıyor.
İlk ayımızı öylesine zorlu geçti ki; emmediği veya uyumadığı her zamanda ağladı, ağlamaktan sesi kısıldı ama yinede susmadı ve emmekten başka hiçbir şey onu susturamadı. Sezeryandan sonra vücudum öylesine yorgun, öylesine bitkindim ki emzirmek benim için çok zor hale gelmişti, bir yandan da emzirmenin acısı... Ama dayandık, Emir'de bende o zorlu süreçte vazgeçmedik; sütüm gelmedi, göğüslerim sertleşti Emir asla ememedi, göğüslerimin ucunu tutamadı... Anneler bilirler bu sürecin ne kadar zorlu olduğunu.
Şimdiyse çok daha az emiyor ve kilo alımımız hızla düştü. Hiçbir şekilde zorla emziremiyorum, kıyametler  kopuyor. Meğer ne büyük nimetmiş hiç durmadan emmek istemesi... Sanırım doğa ikimizi de hazırlıyor, yakında işe dönüyorum, her ne kadar 2 gün gidecek olsam da minik kuşumun biberona alışması ve bana bağımlılığının azalması onun için en sağlıklı olan sanırım...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder